بخش عمده‌اي از سيستم‌هاي زميني كه سلامت و ايمنييك پرواز را تضمين مي‌كنند، تجهيزات الكترونيكي هستند. افرادي كه با اين تجهيزاتكار كرده و آنها را تعمير مي‌كنند بايد علاوه بر آشنايي با الكترونيك عمومي، باالكترونيك تخصصي هواپيما نيز آشنا باشند؛ يعني در سازمان هواپيمايي كشوري نياز بهتلفيقي از يك دوره الكترونيك عمومي با الكترونيك تخصصي است. در ضمن، اين دوره آن‌قدركوتاه نيست كه بتوان به عنوان يك دوره كوتاه مدت، به فارغ‌التحصيلان كارداني ياكارشناسي برق آموزش داد. از اين رو، 90% دورة تخصصي الكترونيك هواپيمايي در مقطعكارداني و كارشناسي در وزارت علوم ارائه شده است و فارغ‌التحصيلان اين رشته، باتوجه به توان و تخصص خود، در سازمان هواپيمايي كشوري به كار گمارده مي‌شوند.

دروس رشته الكترونيك هواپيمايي، به ويژه در مقطعكارشناسي، شباهت بسياري به دروس رشته مهندسي برق گرايش مخابرات دارد؛ يعني حدود90% دروس اين دو رشته مشابه است و 10 يا حداكثر 15 درصد از دروس نيز دروس تخصصيالكترونيك هواپيما مثل دوره‌هاي تخصصي ILS، VOR يا دوره‌هاي مقررات ناوبري است. به همين دليل، فارغ‌التحصيل اينرشته به غير از صنعت هواپيمايي مي‌تواند در صنعت مخابرات نيز مشغول به فعاليت شود. توانايي‌هايلازم : توانايي‌هاي لازم براي اين رشته مانند رشته اويونيك هواپيما است.موقعيتشغلي در ايران : سازمان هواپيمايي كشوري به تخصص‌ فارغ‌التحصيلان اين رشته‌،نياز بسياري دارد.مثلاًبراي سيستم‌هاي زميني كه در فرودگاه‌ها نصب مي‌شود يا نقاط كور داخل كشور مثل كويركه هواپيما از آنجا عبور مي‌كند و بايد بتواند موقعيت خود را در اين مناطق نيز بهفرودگاه گزارش كند،‌ نياز به متخصصان الكترونيك هواپيما است؛ افرادي كه به تعمير،نگهداري و سرويس سيستم‌هاي الكترونيكي موجود مي‌پردازند. درس‌هاي اينرشته در طول تحصيل : دروسپايه:رياضي عمومي، رياضي كاربردي،‌ فيزيك. دروساصلي و تخصصي:مدار الكتريكي، الكترونيك، مدارهاي منطقي، اندازه‌گيريالكتريكي، ماشين‌هاي الكتريكي، نقشه‌كشي صنعتي، برنامه‌نويسي كامپيوتر، اصولفرستنده و گيرنده، سيستم‌هاي كمك‌ناوبري، سيستم‌هاي مخابرات هواپيمايي، قوانينراديويي، زبان تخصصي هواپيمايي، كارآموزي CNS/ATM (بسياري از درس‌هاي اين رشته همراه باآزمايشگاه است).