گر در گذشته بحران غذا و يا بحران آب آشاميدني حيات بشر را به خطر
ميانداخت، امروزه كارشناسان بر اين اعتقادند كه بحرانآينده كه حيات
بشريت را تهديد ميكند، بحران انرژي است.
حيات بشر امروزي به طور مستقيم و غيرمستقيم بهمنابع مختلف انرژي مانند
نفت و گاز و زغال سنگ و ... وابسته است و تصور زندگي بدون دسترسي به اين
منابع، دشوار و حتي غيرممكن است.
از طرفي، گذشت سريع زمان، اين زنگ خطر را بلندتر و واضح تر به گوش
ميرساند كه منابع انرژي تجديدناپذير در حال پايان است، بنابر اين ضرورت
كشف و استفاده از منابع انرژي نو بيش از پيش اهميت مييابد.
انرژي هستهاي از جمله مطمئنترين و پاكترين انرژيهايي است كه ميتواند كمبود و حتي خلاء انرژيهاي فسيلي را جبران كند.
جمهوري اسلامي ايران نيز با درك ضرورت استفاده از اين انرژي مدرن، در
جهت دستيابي به آن براي توليد برق كوششي بيوقفه و خستگي ناپذير را آغاز
كرده است.
براي توليدبرق، روشهاي مختلفي وجود دارد كه ازآن جمله ميتوان
نيروگاههاي آبي، بادي، خورشيدي، جزر و مد، ژئوترمال ( زمين گرمايي )
حرارتي و هستهاي را نام برد.
در نيروگاه حرارتي از سوزاندن منابع اوليه انرژي مانند زغال سنگ،نفت يا
گاز، حرارت توليد ميشود و حرارت توليد شده در ديگ بخار، آب را تبخير
ميكند. بخارحاصله بعد از به چرخش در آوردن توربين در چكالنده، به آب
تبديل ميشود و دوباره به ديگ بخار بر ميگردد. چرخش توربين منجر بهچرخش
محور مولد برق شده و نيروي برق توليد ميشود.